sonbaharı yazmalı...

epeydir erteliyorum bir günlük tutmayı. oysa kayda alasım var hayatı, küçük detayları. özellikle de deniz'in mantığı günden güne gelişip, kurduğu cümleler gün geçtikçe daha eğlenceli hale geldiğinden beri bir kayıt sevdasındayım. hayırlısı...

öyleyse başlayalım:

dün akşam uyku öncesi kitabımızı okuyoruz. konumuz mevsimler. sonbaharı gösteriyorum deniz'e, sararmış yapraklarıyla güzel bir ağaç resmi fonumuz. "anne, o sonbahar değiiil" dedi kendinden emin bir şekilde. bir taraftan da eliyle yaprakları dökülmüş ağaç fonlu kış fotosunu gösteriyor. "işte sonbahar bu!" sonra da neden sorusuna cevap olarak patlattı cümleyi: "çünkü sonbaharda ağaçların yaprakları dökülüüür..."